
บทที่ 1 เมื่อริเริ่มเขียนให้หน้าอ่าน
ก่อนอื่นต้องท้าวความตั้งแต่แรกว่า
เมื่อเริ่มแรกตัวเราเคยคิดจะเขียนการ์ตูนลงบล๊อก
เพื่อโอ้อวดฝีมือว่า เรานี่แหละเก่งจริง
แต่เมื่อเข้ามาอยู่ในโลกของนักอยากเขียนทั้งหลาย
ตัวเราเริ่มคิดแล้วว่า...
"ไอ้เราเนี่ยมันต่ำต้อยจริงๆ"
"มีแค่นี้ยังจะมาทำโชว์..."
.
.
.
และอื่นๆอีกมากมายที่ขอละเอาไว้...
ความคิดเช่นนั้นเกิดขึ้นในใจอยู่มากหลาย
และภาวะเหล่านั้นก็ชักนำให้เราออกนอกลู่นอกทางไป
โดยเฉพาะเกมอย่าง DotA ที่เล่นไม่เก่งก็ยังกระแดะเล่น
เล่นมันเข้าไปทุกวี่ทุกวัน
โรงเรียนปล่อยให้กลับบ้านไม่ยอมกลับบ้านตัวเอง
ริอาจเกเรไปค้างบ้านเพื่อนเพื่อไปร้านเกม
ริอาจนอนค้างร้านเกมอีกตะหาก
จากที่วาดพอใช้ได้...ก็กลายเป็นไอ้ห่วยไป
เพราะห่างจากการฝึกฝน
เคยแต่งนิยายก็ไว้ในคอมแต่อัปปาหิเถอะ
เครื่องคอมมันดันเจ๊งกะบ๊งซะได้นี่...
ข้อมูลดันหายไปหมดเลย
สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไรที่เอาไว้เชิดหน้าชูตาในชีวิต
เอาละนับแต่ไปนี้...เราจะเริ่มหัดเขียนบล๊อกให้น่าอ่าน
กว่าเดิมซักเล็กน้อยเพื่อนเป็นการฝึกฝนการเขียน
และการเรียบเรียงไปในตัวด้วย
.
.
.
สุดท้ายขอขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกคนครับ
ขอบคุณสำหรับทุกๆคอมเม้นนะครับ
.
.
.
.
.
อ้าว เฮ้ยๆ ยังไม่จบๆ
เพิ่งจะเริ่มเกริ่นเองนะ อย่าเพิ่งเบื่อกันหล่ะ
ไอ้เราเองก็กลัวว่าจะยาวไปแฮะ...
ทนอ่านต่ออีกนิดน่า...เหอๆ...
พอคิดว่าจะเขียนอะไรดี
ก็เริ่มตันซะแล้วเพิ่งจะบทที่ 1 เองนะเนี่ย
ไอ้เรามันหัวดีจริงๆเลยเริ่มจะตีบตัน
เอาละติดตามต่อใน บทที่ 2
"อยากรู้อะไรในความเป็นฉัน"
....
ว่าแต่คงไม่มีคนอยากรู้หรอกมั่งเนี่ย
.....
END
edit @ 2007/05/01 19:32:19
เอ่อ อ่า ...อื้มมม ....= =
อิอิ